blizna po operacji serca

Niechciany kompan. Blizny są najczęściej skutkiem ubocznym urazów ciała lub zabiegów chirurgicznych. Poza tym miejsce rany, czas gojenia oraz genetyczne skłonności do zabliźniania mają wpływ na efekt końcowy gojenia. Rozróżniamy główne trzy typy blizn: przerostowe, zagłębione, zwane również zanikowymi oraz bliznowce. Po zabiegu abdominoplastyki występuje opuchlizna, obrzęki, siniaki, ból i mocne osłabienie całego organizmu. Aby nie doprowadzić do zebrania się płynu surowiczego przez dwie doby po operacji są założone dreny. Krwiak po operacji brzucha. Inaczej surowiczak. Powstaje jako zbiornik na płyn surowiczy i zwykle wchłania się Model ten uwzględnia pięć czynników okołooperacyjnego zawału serca lub zatrzymania krążenia do 30 dni po operacji: rodzaj operacji, stan czynnościow y, podwyższone stężenie kreatyniny (> 1,5 mg/dl lub > 130 μmol/l), klasę według American Society of Anesthesiologists (ASA) (tab. 3) i wiek pacjenta [2, 3]. Tabela 3. Serdeczne podziękowania za przeprowadzoną niedawno operację gruczolaków przytarczyc, czuję się bardzo dobrze, blizna po operacji mało widoczna, samopoczucie o wiele lepsze jak przed operacją. Dziękuję Panie Doktorze z całego serca. Pan Doktor cudowny człowiek, Polecam każdemu w podobnych jak ja problemach zdrowotnych. Oznacza to, że po operacji zmniejszenia żołądka konieczne jest odpowiednie postępowanie, inaczej problem otyłości powróci. 5. Przeciwwskazania i powikłania po zabiegu. Przeciwwskazania do przeprowadzenia operacji zmniejszenia to: ciąża, choroba wrzodowa, żylaki przełyku, choroby zapalne przewodu pokarmowego w aktywnej fazie, Mon Copain Est Toujours Inscrit Sur Un Site De Rencontre. Zobacz jak rehabilitować swoje dziecko Dzieci z wrodzonymi wadami serca potrzebują rehabilitacji zarówno tej kardiologicznej, tuż po operacji, ale też tej ogólnej, bo dość często z wadą serca współistnieją inne schorzenia, którymi powinniśmy się zaopiekować. Poniżej przedstawiamy opis metod rehabilitacyjnych i listę miejsc, gdzie możecie z dzieckiem szukać pomocy. Zobacz co będzie przydatne dla Ciebie. REHABILITACJA KARDIOLOGICZNA Ta rehabilitacja dotyczy każdego dziecka, niezależnie od wieku, które przeszło operację serca. Jest bardzo ważne, aby rozpoczynać ją praktycznie zaraz po operacji. Dlatego Drogi Rodzicu – tak ważna jest tu Twoja rola! Zadbaj by nie pomijano rehabilitacji. Domagaj się maksimum informacji o tym jak postępować z dzieckiem po operacji serca. Bądź jego rehabilitantem. Tu znajdziesz porady. REHABILITACJA OGÓLNA Rehabilitacja ogólna potrzebna jest dzieciom w dwóch sytuacjach. Pierwsza, jeśli podczas operacji wystąpiły powikłania i dały znać o sobie dodatkowymi problemami (np.: neurologicznymi). Druga sytuacja to taka, gdzie problem z sercem współistnieje z innymi schorzeniami oraz gdy dzieci mają problemy socjo-psychologiczne. Wtedy taka praca z dzieckiem jest intensywna i długa. Jeśli jesteś, lub zaraz będziesz po operacji serca własnego dziecka – zapamiętaj 3 filary dobrej rehabilitacji kardiologicznej: Mostek, Oddech, Blizna. Zobacz poniżej dlaczego to takie ważne: Mostek Mostek to płaska kość, z którą połączone są od przodu (pośrednio lub bezpośrednio) żebra. Podczas operacji na otwartym sercu chirurg musi go przeciąć, by mieć dobry dostęp do pola operacyjnego. Po takim zabiegu rekonwalescencja trwa długo. Zszyty drutem mostek goi się powoli, a dziecko może odczuwać ból, dlatego w pierwszych dniach po operacji dostaje środki znieczulające. Tworzenie się tkanki kostnej zaczyna się 5-10 tygodni od operacji. Dlatego tak ważne jest, aby w tym początkowym okresie maksymalnie chronić klatkę piersiową przez urazami. Całkowite zrośniecie mostka następuje po 6, a nawet 12 miesiącach. W pierwszych tygodniach po operacji dziecko powinno unikać wysiłku fizycznego, podnoszenia ciężkich przedmiotów. Po trzech miesiącach dziecko może wykonywać lekkie ćwiczenia rozciągające klatkę piersiową. Prosimy, jeszcze będąc w szpitalu zapytaj o rehabilitację dla dziecka. Oddech Ćwiczenia oddechowe to pierwsze ćwiczenia, jakie dziecko będzie wykonywać po operacji, aby jak najszybciej wrócić do aktywności fizycznej. Ćwiczenia oddechowe zapewne zostaną wam pokazane w szpitalu i powinny być kontynuowane przez okres co najmniej 3 miesięcy od operacji. Rehabilitanci dysponują prostymi instrumentami ułatwiającymi ćwiczenia. A my polecamy kilka sprawdzonych ćwiczeń, które sami z dzieckiem możecie wykonać w domu: puszczanie baniek, turlanie kulek papierowych lub małych styropianowych kuleczek dmuchając na nie przez słomkę, robienie burzy w szklane wody, też przez rurkę. Nie zapominajcie o ćwiczeniach rozciągających klatkę piersiową, które można zacząć wykonywać już po zagojeniu się blizny. Najlepiej wykonywać je podczas spacerów na świeżym powietrzu. Blizna Zdecydowana większość dzieci po operacjach serca ma prawidłowo gojącą się ranę pooperacyjną. U nielicznych dzieci występują problemy z gojeniem się ran. Po operacji okres rekonwalescencji trwa od 6 do 12 tygodni w zależności od typu operacji i wieku pacjenta. Niepowikłana rana goi się po 6-10 dniach i w miejscu cięcia powstaje blizna. Po całkowitym zagojeniu powinna mieć wygląd cienkiej białej linii. U pacjentów u których wystąpiły powikłania w gojeniu rany wszelkie zabiegi i maści powinny być stosowane dopiero po całkowitym zagojeniu się rany. Jak dbać o bliznę dziecka po wyjściu ze szpitala? Rana powinna zagoić się w ciągu 2-3 tygodni od operacji. Zwykle dziecko ze szpitala wychodzi już po zdjęciu szwów. Upewnij się czy dziecko ma zdjęte szwy, a jeżeli nie spytaj lekarza o dalsze postępowanie. Niezwykle istotną kwestią jest utrzymanie rany i jej okolic w czystości. Twoje dziecko może być kąpane tak szybko, jak tylko zostaną zdjęte opatrunki. Rana powinna być przemywana wodą z mydłem z użyciem delikatnej gąbki lub flanelki. Ślady po plastrach mogą być trudne do usunięcia dlatego stosuj delikatne preparaty np. oliwkę, która może pomóc w ich zmyciu. Nie należy używać na ranę żadnych kremów, pudrów i płynów kosmetycznych, aż do jej całkowitego zagojenia. Małe zaczerwienienia, swędzenie czy obrzęk są prawidłowymi objawami gojenia się rany. Jeżeli jednak rana Twojego dziecka trudno się goi, albo są widoczne niepokojące Cię zmiany, koniecznie skontaktuj się z oddziałem kardiochirurgii gdzie było operowane dziecko. W ciągu pierwszego roku od operacji chrońcie bliznę przed słońcem. Promienie słoneczne mogą powodować jej przebarwienie. Zobacz gdzie rehabilitować swoje dziecko Jak wiesz rehabilitacja rozpoczyna się jeszcze na oddziale szpitalnym i ta pierwsza, kardiologiczna jest bardzo ważna. Potem, po wyjściu z oddziału, możesz już rehabilitować dziecko albo w trybie ambulatoryjnym (czyli zwykłe godziny rehabilitacji) na NFZ lub prywatnie. Albo w trybie stacjonarnych dłuższych pobytów na szpitalnych oddziałach rehabilitacyjnych. Możesz też niezależnie od tego, udać się z nami na letnie turnusy rehabilitacyjne i poznać dziesiątki rodzin i dzieci z WWS. Rehabilitacja ambulatoryjna Wybierz miasto najbliżej Twojego miejsca zamieszkania Turnusy rehabilitacyjne Wybierz miejsce, które Cię najbardziej interesuje. Możesz sprawdzić jak finansowane są pobyty i czy miejsce jest przystosowane dla osób niepełnosprawnych Bajpasy (bypassy) są uproszczoną nazwą operacji pomostowania aortalno-wieńcowego. Jest to skomplikowana i inwazyjna metoda leczenia zaawansowanych chorób serca, obarczona ryzykiem i możliwymi powikłaniami. Po wszczepieniu bajpasów konieczna jest zmiana trybu życia – ruch, zdrowa dieta, brak nałogów. Pomostowanie aortalno-wieńcowe (tzw. operacja na bajpasy, CABG – ang. coronary artery bypass grafting) to zaawansowana technika stosowana w kardiochirurgii. Jej celem jest przywrócenie odpowiedniego ukrwienia mięśnia sercowego, które zostało zaburzone poprzez zwężenie lub zamknięcie światła naczynia krwionośnego. Tworzy się tzn. zespolenie omijające, czyli krążenie oboczne pozwalające ominąć zwężony odcinek naczynia krwionośnego. Co to są bajpasy? Bajpasy serca to pomosty naczyniowe, które wszczepia się z ominięciem miejsca zwężenia w tętnicy wieńcowej. Pozwala to na stworzenie połączeń pomiędzy tętnicą główną a tętnicami wieńcowymi, czego skutkiem jest poprawa ukrwienia w niedokrwionym obszarze mięśnia sercowego. Takim pomostem może być np. żyła pobrana z podudzia lub tętnica piersiowa wewnętrzna. Wszczepienie bajpasów serca najczęściej stosuje się w leczeniu zaawansowanej choroby wieńcowej, czyli niedokrwienia mięśnia sercowego. W większości przypadków chorobę powoduje miażdżyca tętnic wieńcowych, czyli powstawanie tzw. blaszki miażdżycowej, co prowadzi do zwężenia światła w naczyniach krwionośnych i upośledzenia przepływu krwi. Ponieważ krążenie wieńcowe służy doprowadzaniu krwi bogatej w tlen oraz substancje odżywcze do komórek serca, przy jednoczesnym odprowadzaniu z nich dwutlenku węgla oraz produktów ubocznych metabolizmu, w chorobie wieńcowej dochodzi do niedostatecznego zaopatrzenia komórek mięśnia sercowego w tlen oraz substancje odżywcze. Bajpasy – operacja Wszczepienie bajpasów to jedna z bardziej skomplikowanych operacji kardiochirurgicznych. Trwa średnio 4–6 godzin. Do operacji pacjenta kwalifikują lekarze: kardiolog i kardiochirurg na podstawie badań, stopnia zaawansowania choroby, ogólnego stanu zdrowia. Badaniem, które pozwala ocenić, które tętnice wieńcowe uległy zwężeniu i w jakim stopniu, jest koronarografia. Przed operacją wykonuje się serię szczegółowych badań, które obejmują morfologię, badanie ogólne moczu, elektrokardiografię (EKG) spoczynkową oraz próbę wysiłkową, rentgen (RTG) klatki piersiowej. Zalecane jest wykonanie szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B (WZW typu B). Jeśli osoba kwalifikowana do operacji przyjmuje leki przeciwkrzepliwe, wskazane jest ich odstawienie (po konsultacji z lekarzem). Podczas operacji wszczepienia bajpasów, którą przeprowadza się w znieczuleniu ogólnym, odcinek żyły służącej za pomost łączy się z tętnicą wieńcową poza zwężeniem albo zatkanym miejscem. Dzięki temu możliwy jest prawidłowy obieg krwi, a serce zaczyna pracować bez zakłóceń. Wszczepienie bypassów przeprowadza się dwoma metodami: bez zastosowania krążenia pozaustrojowego (OPCAB – ang. off-pump coronary artery bypass) – operacja wykonywana na bijącym sercu bez użycia krążenia pozaustrojowego. Jest trudniejsza, ale jednocześnie poprzez eliminację krążenia pozaustrojowego ogranicza uszkodzenie tkanek oraz narządów z zastosowaniem krążenia pozaustrojowego (ang. on-pump coronary artrery bypass) – operacja wykonywana z zatrzymaniem akcji serca. Podczas operacji wykorzystuje się specjalną maszynę do krążenia pozaustrojowego, która przejmuje funkcje pompowania oraz natleniania krwi. Zobacz film: Operacja serca bez otwierania klatki piersiowej. Jak to możliwe? Źródło: 36,6 Wszczepienie bajpasów – ryzyko Pomostowanie aortalno-wieńcowe jest inwazyjną metodą leczenia chorób serca. W wielu przypadkach wymaga przetoczenia krwi. Obecnie ryzyko śmierci po operacji wszczepienia bajpasów szacuje się na kilka procent. Ryzyko powikłań i zgonu jest wyższe u osób w podeszłym wieku, chorujących na cukrzycę bądź niewydolność nerek. Znaczne upośledzenie wydolności mięśnia sercowego jest przeciwwskazaniem do operacji. Powikłania po bajpasach Możliwe powikłania po operacji na bajpasy obejmują zawał serca, udar mózgu (podczas zabiegu lub w krótkim czasie po jego przeprowadzeniu). Po wszczepieniu bajpasów konieczna jest kilkutygodniowa rehabilitacja; pacjent powinien znajdować się pod ścisłą kontrolą kardiologa. Inne powikłania, które mogą wystąpić w tym czasie, to: zakażenie rany zapalenie płuc zatorowość płucna ostra niewydolność nerek krwawienie z bajpasów (co zazwyczaj wiąże się z koniecznością powtórzenia zabiegu). Bajpasy – rehabilitacja, zalecenia Rehabilitacja tuż po operacji polega na zapobieganiu odleżynom i zatorom płucnym oraz na dbaniu o ranę według wytycznych lekarza. Uwaga! Wszczepienie bajpasów serca nie leczy choroby. Życie po bajpasach wymaga pozbycia się szkodliwych nawyków. Należy prowadzić higieniczny tryb życia: stosować regularną, umiarkowaną aktywność fizyczną (godne zalecenia są spacery), rozstać się z nałogami (palenie papierosów, nadużywanie alkoholu) oraz unikać stresu. Częścią rehabilitacji są łagodne ćwiczenia ustalone z lekarzem oraz przyjmowanie zalecanych leków. Dieta po bajpasach Kluczowe znaczenie u osób z chorobami serca ma właściwa dieta, której celem jest utrzymanie optymalnego poziomu cukru we krwi, obniżenie cholesterolu (LDL) oraz unormowanie ciśnienia. Zalecenia dietetyczne po pomostowaniu aortalno-wieńcowym: unikanie soli i cukru, żywności przetworzonej i zawierającej konserwanty spożywanie dużych ilości warzyw i owoców, produktów z pełnego przemiału, dobrej jakości mięsa i ryb, olejów roślinnych stosowanie takich technik kulinarnych, jak pieczenie, duszenie, gotowanie na parze. Unikanie smażenia. Zobacz film: Kiedy iść do kardiologa? Źródło: 36,6 Bibliografia: "Zastosowanie koncentratu krwinek czerwonych (KKCZ) u chorych poddanych pomostowaniu aortalno-wieńcowemu na bijącym sercu i w krążeniu pozaustrojowym"; Piotr Rausch, Bartłomiej Perek, Sebastian Stefaniak Blizny po oparzeniu mogą powodować kompleksy z powodu wyglądu, ale nie tylko o estetykę tu chodzi. Duże blizny utrudniają normalne funkcjonowanie, często powodują przykurcze, ograniczają ruchomość kończyn, mogą powodować ból. Co zrobić, by pozbyć się blizn po oparzeniu? Wyjaśnia ekspertka. Blizny po oparzeniu — odbudowa skóry od podstaw Blizny po oparzeniu — leczenie. Jakie zabiegi? Blizna jest wytworem skóry właściwej, jednak zbudowana jest zupełnie inaczej. Tworzy ją tkanka łączna (struktury włókniste), czyli coś odmiennego od samej skóry właściwej. Blizny nie posiadają komórek barwnikowych ani naczyń krwionośnych, dlatego punktu widzenia kosmetologicznego czy medycznego są zmianami wyjątkowo ciężkimi do usunięcia.– Każdy przypadek jest inny. Bardzo wiele zależy od tego, z jak starą blizną mamy do czynienia i co było przyczyną jej powstania. Co więcej, są także różne rodzaje blizn. Sposoby ich usuwania są uzależnione od wielu elementów. Jednak im starsza blizna, tym zawsze trudniej jest ją usunąć – wyjaśnia Karolina szczególnie o rozległej powierzchni, mogą utrudniać codzienne funkcjonowanie nie tylko z psychologicznego, ale także fizjologicznego punktu widzenia.– Blizna, jako tkanka łączna, może powodować przykurcze, utrudnia poruszanie głową, jeśli zlokalizowana jest np. w okolicach szyi. W związku z tym masowanie blizny przez pacjenta również może przynosi pewien komfort i ulgę – tłumaczy Karolina Martin. Specjalistka poleca stosowanie różnego rodzaju leków z substancjami aktywnymi lub kosmetyków rozjaśniających i zmiękczających wypukłe i przebarwione blizny wymagają niejednokrotnie wielu miesięcy leczenia, podczas którego skrupulatnie dokumentuje się proces. To pomaga pacjentowi zobaczyć, jak zmienia się skóra i jak twierdzą eksperci, wzmacnia po oparzeniu — odbudowa skóry od podstawŻeby zminimalizować widoczność blizny, należy ją przebudować, spłaszczyć, starać się zbliżyć kolor i fakturę z odcieniem oraz poziomem skóry. Aby móc to osiągnąć, stosuje się różne zabiegi, które dostosowuje się do kilku zmiennych, takich jak umiejscowienie blizny oraz przerost poziomu skóry.– Całą procedurę rozpoczyna się od szczegółowego wywiadu kosmetologicznego, w trakcie którego dowiadujemy się, ile lat ma dana blizna, w jakich okolicznościach powstała oraz czy towarzyszyły jej jakieś zakażenia. Generalnie staramy się uzyskać od pacjenta odpowiedzi na wszystkie pytania, co umożliwia nam wybór najskuteczniejszej terapii – wyjaśnia ekspertka SC Beauty które mają nierównomierną fakturę, czyli leżą poniżej bądź powyżej poziomu skóry, są najtrudniejsze do usunięcia. Nietypowy kształt, zmienna grubość, objęcie dużego obszaru skóry, umiejscowienie na delikatnych tkankach – to kolejne czynniki utrudniające pozbycie się po oparzeniu — leczenie. Jakie zabiegi?Bardzo efektywnym sposobem likwidacji blizn jest radiofrekwencja mikroigłowa. Ekspertka SC Beauty Clinic tłumaczy, że pod tym pojęciem kryją się dwa bardzo ważne w profesjonalnej kosmetologii elementy: pierwszy z nich to nakłuwanie skóry z zastosowaniem odpowiednich igieł, a drugi to wypuszczanie z tych igieł fali Ktoś mógłby się zastanawiać, po co w ogóle niszczyć w ten sposób skórę? Tymczasem dla lekarza czy kosmetologa niezwykle istotne jest, że aby coś odbudować i naprawić, trzeba to najpierw, w kontrolowany sposób, zniszczyć – tłumaczy Karolina odbiera taką ingerencję jako impuls uszkadzający, przed którym należy się bronić. Zaczyna wytwarzać czynniki wzrostu fibroblastów czy śródbłonka naczyń. Wokół blizny wytwarzane są nowe naczynia krwionośne, połączenia oraz włókna kolagenu i elastyny. Skóra w ten sposób się przebudowuje, a blizna spłaszcza do poziomu skóry. Co więcej, następuje także mocne radiowa wykorzystywana w tym zabiegu podgrzewa tkankę do temperatury ok. 60 stopni Celsjusza. Białko znajdujące się wokół zaczyna ulegać procesowi denaturacji, czyli uszkodzenia. W miejscu blizny pojawia się bardziej miękka i jasna tkanka, która znajduje się na poziomie skóry. Trzeba jednak pamiętać, że taka odbudowa to proces. Czasem, by zaobserwować pierwsze efekty, należy odczekać aż 3 miesiące od pierwszego zabiegu. Później kolejne zabiegi wykonywane są co 4-6 tygodni. Zalecana seria najczęściej składa się z 5 stosuje się też dodatkowe zabiegi na zasadzie terapii łączonej. W tym celu polecany jest np. zabieg Carbolift wykorzystujący działanie dwutlenku węgla, dzięki czemu jesteśmy w stanie jeszcze intensywniej zastymulować rozrost naczyń krwionośnych. Czasem specjaliści wykonują także iniekcje zmiękczające mocno nadbudowane blizny. Źródło: SC Beauty Clinic jest miejscem, w którym realizuje się holistyczne podejście do zabiegów i pokazuje możliwości pełnego wykorzystania potencjału metod zabiegowych. Od ponad 12 lat tworzy jeden z największych magazynów branżowych SC Beauty Magazine. Badania przeprowadzone niedawno w Szpitalu Akademickim w Uppsali wykazały, że niemal jedna piąta badanych siedemdziesięciolatków miała blizny w mięśniu sercowym, mimo że nie przebyli oni zawału serca. Naukowcy uważają, że przyczyną powstania blizn jest niedotlenienie serca. "Widać wyraźnie, że coś się wydarzyło w sercach tych pacjentów, ponieważ zauważyliśmy blizny, których wcześniej tam nie było. Nie możemy jednak stwierdzić, że ich przyczyną był zawał serca" - mówi Charlotte Ebeling Barbier, lekarz specjalista i doktorantka na Oddziale Radiologii Szpitala Akademickiego w Uppsali, gdzie przeprowadzono badania. Naukowcy przebadali za pomocą rezonansu magnetycznego występowanie blizn w martwej tkance mięśnia sercowego i przestudiowali karty choroby pacjentów biorących udział w badaniach, by dowiedzieć się, czy diagnozowano u nich wcześniej zawał serca. Osłabiona wydolność Okazuje się, że 60 osób spośród 248 przebadanych miało blizny w warstwie podwsierdziowej, która znajduje się najbliżej komór serca. Takie blizny mogą powstawać w wyniku zawału serca, ale nie jest to jedyna możliwa przyczyna. Przebyty zawał serca stwierdzono u 11 osób z tej grupy, w przypadku 49 takiej diagnozy nie postawiono. Blizny, które zauważono, były niewielkie i zwrócono na nie uwagę jedynie dzięki czułości rezonansu magnetycznego. Wyniki testów sprawności mięśnia sercowego w grupie pacjentów objętej badaniem pokazały, że zdolność serca do wypompowywania krwi u osób z bliznami była nieco niższa niż u osób bez blizn. Pacjenci z bliznami częściej zgłaszali się na pogotowie z bólami w klatce piersiowej. Lewe komory ich serc były nieco powiększone, co zwykle kojarzone jest z większym ryzykiem wystąpienia niewydolności serca. "Biorąc pod uwagę te fakty, grupa ta może być grupą ryzyka. Jakie naprawdę znaczenie mają blizny, jeszcze nie wiemy" - mówi Charlotte Ebeling Barbier. Badania będą kontynuowane Szukając możliwych przyczyn pojawiania się blizn, zbadano za pomocą rezonansu magnetycznego, czy u pacjentów występowało również zwapnienie naczyń krwionośnych. Wyniki wskazują, że u pacjentów z rozpoznanymi zawałami serca stopień zwapnienia naczyń był wyższy, natomiast u pacjentów, którzy nie przeszli rozpoznanego zawału serca, nie zaobserwowano tego zjawiska. Zdaniem Charlotte Ebeling Barbier, oznacza to, że przyczyną blizn jest coś innego niż zwapnienie naczyń. "Nasze wyniki wskazują na to, że blizny powodowane są niedoborem tlenu w mięśniu sercowym, ale ten niedobór niewiele ma wspólnego z tradycyjnym obrazem arteriosklerozy i oddzielających się dużych bryłek, które zapychają naczynia krwionośne. Niedobór ten powstaje w wyniku jakiegoś innego mechanizmu" - kontynuuje Charlotte Ebeling Barbier. Naukowcy chcą powtórnie przebadać tą samą grupę pacjentów, gdy będą oni w wieku 75 lat. Już teraz jednak przygotowywane są kolejne badania, których celem jest zebranie większej ilości informacji na temat przyczyn blizn i ich wpływu na życie pacjenta. "Musimy dowiedzieć się, czy posiadanie blizn zwiększa ryzyko zawału lub innych chorób układu krwionośnego" - stwierdza Charlotte Ebeling Barbier. Kardiologia Ekspercki newsletter przygotowywany we współpracy z kardiologami ZAPISZ MNIE

blizna po operacji serca